Blog 3, Een spiesje van lam

Blog 3,

De Arrosticini

De Arrosticini en de kenmerkende grill, foto: eigen collectie

Nog niet zo heel lang geleden, het is zomer 2018, heb ik kennis mogen maken met de Arrosticini. Deze Italiaanse saté komt uit de regio Abruzzen een regio in het zuiden van midden Italië. Het bergachtige gebied is zeer geliefd onder wielrenners. In het verder vlakke landschap verreizen een aantal reusachtige bergketens. Een van deze bergen trekken jaarlijks duizenden fietsfanaten aan. Het Grand Sassomassief zat in de zomer van 2018 in de Giro Italia, finish bergop, van 300 meter naar 2135 meter, spektakel gegarandeerd. Simon Yates won maar dat is bijzaak.  

Gedurende de zomervakantie heb ik ook de Grand Sasso bezocht, niet met de fiets maar met de kabelbaan. De aankomst op de “Campo Imperatore” is spectaculair, een uitgestrekte hoogvlakte met bergtoppen overal waar je kijkt. De 1ste herinnering die in mij opkomt is het enorme contrast in temperatuur. Beneden in het dal een aangename 35 graden en een strak blauwe lucht. Eenmaal boven, een beetje mist, een beetje miezer en amper 15 graden.

“Eerst maar eens lopen” zeg ik. Achteloos kijk ik naar een grote vrachtwagen, gekke plek voor een combinatie van 18 meter dacht ik nog. Het bergstation van de kabelbaan gaat niet helemaal tot bovenaan, er is nog een topje hoger en die wil ik graag beklimmen. Gelukkig was het niet zo warm want het was een steil pad met veel klein kiezels, je moest echt heel goed opletten om niet te struikelen of uit te glijden zeker icm de regen.

Na een tocht van ruim 2,5 uur komen we erg moe terug op de Campo Imperatore. Ik zie dat de vrachtwagen weg is. Het is nu een giga-grote verkoopwagen. Op de aanhanger een hete houtskoolgrill van zeker 4 meter lang. Uit deze ongezellig ogende wagen komen tassen van bruin papier. Het menu is simpel, Arrosticini met brood en plakken kaas. Je hoeft alleen maar aan te geven hoe veel porties je wil hebben. Een portie bestaat uit 10 stokjes. Betalen bij de kassa en je bonnetje laten zien bij de grill. De caissière en de persoon die de grill bedient is trouwens dezelfde persoon. Waar dit systeem toch vandaan komt?

We eten voor 3 volwassenen, spoelen het weg met koud bier. Wat is dit geweldig lekker. Terug in de kabelbaan hebben we het er over, was het nou zo lekker of maakte onze honger de spreekwoordelijke rauwe bonen zoet? Dit moeten we gaan aanbieden zegt Michelle.

Eenmaal terug in Nederland begint het gewone leven weer en vergeten we al weer snel wat we gegeten hebben. Totdat ik in de zomer van 2020 in contact kom met de heren van Spiedini. Ze importeren rechtstreeks uit Italië de Arrosticini en verkopen hierbij ook de karakteriserende grill. We nodigen ze uit en hebben een hele gezellige proeverij. We spreken over het ontstaan van deze saté van lamsvlees.

Ook de 2e keer dat wij het aten was het weer lekker. De geur van het gebakken vlees is typerend en onmiskenbaar. Door de toevoeging van kleine blokjes vet bakt het vlees mals en toch krokant zonder dat het uitdroogt.

Na de proverij besluiten we de Arrosticini toe te voegen aan het menu van Piazzani. Een leuke snack bij een bruiloft of als opmaat naar de pizza. Ook de grill die automatisch draait is natuurlijk een blikvanger.

Als je dus opzoek bent naar iets nieuws en extra’s naast de pizza, dan kunnen we je zeker helpen. Graag informeren we je de mogelijkheden en je zal versteld staan van de smaak van het spiesje.

Buon Apetito!

Jelani

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.